Tuğrul Çakar

1946 yılında Sakarya’da doğan Tuğrul Çakar, Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’nden mezun oldu. Fotoğrafla 1978’de tanıştı. 1981–1985 yılları arasında Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği’nin (AFSAD) yönetim, yayın ve danışma kurullarında görev aldı. 1980–1993 yılları arasında Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü’nde fotoğrafçı olarak çalıştı. Çakar, 2017 yılında hayatını kaybetti.

Çakar’ın fotoğraf pratiği, belgesel duyarlığı alternatif bir estetik arayışla birleştirir. İnsanlık durumları, mekân-zaman ilişkisi ve arkeolojik izlerle çağdaş yaşamın iç içe geçtiği sahneler, üretiminin merkezinde yer alır. Siyah-beyaz ve elle renklendirilmiş fotoğraflarında; iğne deliği kamerayla gerçekleştirdiği uzun pozlama çalışmalarında, anlatı ve görsel hafıza iç içe geçer.

1985’te Londra’da açtığı ilk kişisel sergisi iki yıl boyunca çeşitli üniversitelerde gösterildi; ardından Ankara, İstanbul ve İzmir’de yeniden sergilendi. “Suya Çağrı” (1990), “Fırat’ı Beklerken” (1992), “Cam Evlerin Kadınları” (2004), “İğne Deliği Fotoğrafları” (2010) ve “İnsanlık Halleri” (2016) başlıklı albümleriyle üretimini sürdürdü. Fotoğraf yazıları ve öykülerini En Uzaktaki Gri (1993), Fotoğraf Yazıları (2015) ve Denemeler (2016) adlı kitaplarında topladı.